آسمان جهان تشيع ستارگاني تابناك دارد كه هيچگاه افول نميكنند و درخشش آنها همواره روشن كننده راه كساني است كه در ظلمتكده نفس به دنبال راه حقيقت ميگردند كه:
«
وَبِالنّجمِ هُم يَهتَدونَ»
[1]
سيد رضي «رحمة الله عليه» از جمله بزرگاني است كه آوازه شهرتش به واسطه كتاب گرانبها و بينظير «نهج البلاغه» - كه أخ القرآن نيز ناميده ميشود- به گوش جهانيان رسيده و مهارت و چيرگي او در علوم مختلف همگان را به تحسين وا داشته است.
زندگاني سيد رضي
نامش «محمد» كنيهاش «ابوالحسن و القابش «شريف رضي» و «ذوالحسبين» است كه ما او را «سيد رضي» ميناميم.
او در سال 359 هـ. ق در محله شيعهنشين کرخ بغداد به دنيا آمد. پدر و مادرش هر دو از سادات علوي و از دودمان پاك پيغمبر (ص) و فاطمه زهرا (س) بودند. نسبت او از جانب پدر با پنج واسطه به حضرت موسي بن جعفر (ع) امام هفتم شيعيان و از طرف مادر با هشت واسطه به حضرت علي بن الحسين (ع) امام چهارم شيعيان ميرسد.
[2]
برادر بزرگترش سيد مرتضي علم الهدي «رحمة الله عليه» از فقهاء و عالمان مشهور جهان تشيع است كه در سال 355 هـ. ق يعني چهار سال قبل از سيد رضي به دنيا آمده است.
پدر ايشان ابو احمد حسين بن موسي ملقب به «طاهر أوحد» و «ذوالمناقب» است كه مردي شريف و نجيب و با تدبير و مورد احترام عام و خاص بوده است. او مدتها منصب نقابت و رسيدگي به حال سادات دودمان ابوطالب و همچنين منصب نظارت ديوان مظالم – كه ما اكنون آن را دادگستري ميناميم - و سرپرستي حجاج و زائران خانه خدا را به عهده داشته است.»
[3]
در سال 369 هـ ق عضدالدولة ديلمي كه از نفوذ او بيمناك بود او را دستگير و در قلعه شيراز زنداني نمود كه اين تبعيد حدود هفت سال به طول ميانجامد.
[4] پدر سيد رضي در سال 400 هـ در سن 97 سالگي از دنيا ميرود.
مادر سيد رضي بانويي علوي و همنام جدهاش حضرت فاطمه (س)، و زني دانشمند و با فضيلت و از خانوادهاي اصيل و با نفوذ بوده است.
[5]
بسياري از بزرگان از جمله ابن ابي الحديد معتزلي نقل كردهاند كه شبي شيخ مفيد در خواب حضرت فاطمه (س) را ميبيند در حالي كه دست دو فرزند گرامش امام حسن و امام حسين (ع) را گرفته، به نزد شيخ ميآيد و پس از سلام به شيخ ميفرمايد: